- zəbtiyyə
- сущ. устар. полицейский
Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. M.T.Tağıyev . 2006.
Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. M.T.Tağıyev . 2006.
zəbtiyyə — is. <ər.> köhn. Polis nəfəri. <Həsən:> Bu, bir əsgərə jemper satmış, zəbtiyyələr yaxalamışlar. H. N … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
zəbtiyyə — ə. 1) şəhərdə və başqa yaşayış məskənlərində asayişə məsul olan inzibati idarə; polis idarəsi; 2) polis nəfəri … Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti
zabitə — ə. 1) bax: zəbtiyyə; 2) qayda, ümumi qayda; 3) intizam … Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti